دوش ، از دل ِ شـــوریده سـراغی نگرفتیبر سینه ، غمی هشتی و داغی نگرفتیای چشـــم و چـراغ ِ شب ِ تاریک ِ فریدون افتــادم و دستـــم بــــه چراغـــی نگرفتیپاییـــز ِ دل انگیـــز ِ سبکســایه ، گـذر کرد بر کـــام ِ دلــم ، گوشــه ی باغی نگرفتی...