شعری از پابلو نرودا
چه کسی چنان که ماعاشقیم عاشق تواند بود؟ بگذار بوسه ها مان یک به یک جاری شوند تا گلی بی معنا مفهومی دوباره یابد بگذار عشقی را عاشق باشیم که شمایلش تا قلب زمین رسوخ کرده باشد عشق را دوباره بنا کن عشق مدفون زمستانی را که در نیستان یکی خزان سرگشود و اکنون از میان ابدیت لب های مدفون عبور می نماید.
+ نوشته شده در پنجشنبه ۱۷ تیر ۱۳۹۵ ساعت 19:36 توسط اشکان
|