فردا عصر دارم میرم سفر,ارزو میکنم سفر خوبی باشه,دارم میرم جایی که خیلی به انجا مدیونم,جایی که خیلی ارامش میگیرم,جایی که کمی با خودم بیشتر میتونم فکر کنم و غم و اندوه رو خیلی بیشتر فراموش میکنم,جایی که افرادش رو خیلی دوست دارم و مثل خانواده ی خودم برایم عزیز هستند,دلم تنگ میشه برای اهواز,برای پدر و مادر و برادر عزیزم,برای همه ی دوستانم,چه وبلاگی های عزیز و چه دوستانی که همیشه میبینمشون.مثل همیشه توی وبلاگ هستم و فعالم و محیط عالی وبلاگ و دوستان عزیز وبلاگی رو فراموش نمیکنم...